Antichrist

Antichrist

438
0
PAYLAŞ

 

Antichrist-movie-ad-001

“Antichrist” – ya da “Trier’in birkaç günü” şeklinde okursak – sinema tarihinde Salo’nun yerini aratmayacak rahatsız edicilikte bir vahşet filmi, ama bütüne yayılmış bir şekilde değil süresi kısa, etkisi uzun çarpıcı anlarla… Lars von Trier’in son ve muhtemelen en patolojik halde çektiği pornografi, şiddet, teoloji ve fantastik içerikli filmi. Prolog bölümünde ihtiraslıca sevişen çifte eş zamanlı olarak çocuklarının pencereden düşerek ölmesiyle açılan film, çiftin bu ölüm sonrasında geçtikleri süreçleri bölüm bölüm anlatıyor. Orta çağdaki cadı avları üzerine tez yazan ve psikoseksüel bunalımlar yaşayan ‘she’ – Charlotte Gainsbourg- ölüm üzerine ağır bir yas, acı ve çaresizlik sürecine girerken, zeki ve kibirliliği sürekli vurgulanan terapist kocası ‘he’ – Daniel Defoe – de bu süreçte onu tedavi etmeye çalışıyor. Gerilim filmlerinin tamamına yakınında olduğu gibi bu çiftin şehirden uzakta bir ormana gitmesiyle ortam da tekinsizleşiyor ve çiftin arasındaki tutkulu ilişki, yerini kökünü bu cinsellikten alan şiddet yüklü ve kanlı bir mücadeleye bırakıyor. Lars von Trier’in film çekimleri sırasında psikolojik rahatsızlıklar geçiriyor olması, filmi bir tedavi yöntemi olarak görmesi, bu derece modern tıbba paralel ilerleyen bir film çıkarmış ortaya. Watts, Björk, Kidman ve Howard’dan sonra Trier’in şeytan-melek melezi kadın karakterlerinin arasına yine neredeyse gözlerinin içinden ruhunu filme katan kanlı canlılıkta işlenen travmatik bir Charlotte Gainsbourg katılıyor. “Eden” ormanından sürekli bahsi geçen rahibelere, konu ettiği trajedi mitlerinden direk İncil göndermelerine dini sembollerle bezeli “Antichrist”, çok katmanlılığını çok referanslılığından alıyor. Biçimini sonunda adadığı Tarkovski’den, Welles’den, Haneke’den pek çok etkiyle, içeriğini Sade öyküleri, Bergman ve Dreyer filmleriyle ilişkilendirmeden izlemek zor. Yine de özgün ve kendisine ait olma hususunda yönetmenin vazgeçmediği zoom-in’leri, konuşan hayvanları, kurban olma-edilme mefhumu, yas tutan kadın karakteri ve seyircide şok etkisi bırakması açısından farklı bir Trier filmi.

Yiğitalp Ertem
yalpertem@gmail.com

PAYLAŞ
Önceki makaleSwinki
Sonraki makale2009’un En İyi Avrupa Filmleri
1988, Ankara. Yazılımcı ve Medya & Kültürel Çalışmalar mezunu. Yıllardır tutkuyla bağlandığısinema üzerine okuyor, izliyor, arada da yazıyor. Amatör tiyatro ve kısa film denemeleri yaptı.

YORUM YOK

BİR CEVAP BIRAK