Gişe Memuru

Gişe Memuru

818
0
PAYLAŞ

gişe-memuru
Son dönem Türk filmlerinin büyük çoğunluğunda olduğu gibi, Gişe Memuru’nda da modern yaşamın getirdiği yabancılaşma, iletişimsizlik, yalnızlık vb. temalar filmin merkezinde yer alıyor ve film, esasında modern yaşamdaki günlük rutinlerin bireyi olumsuz anlamda dönüştürdüğünü bizlere acı bir hikâyeyle anlatıyor. Otobanda görev yapan ve yaşlı babasıyla birlikte yaşayan bir gişe memurunun hikâyesine kamerasını uzatan yönetmen Tolga Karaçelik, filmin ilk yarısında gişe memurunun monoton ve mekanik yaşamını günlük rutinlerle anlatırken, ikinci bölümde ise dengesi bozulan karakterin yaşadığı psikolojik çöküntü ve sonrasındaki yalnızlık ve çaresizlik ekrana taşınıyor.

Türkiye’nin modernleşme sürecinde yaşadığı sıkıntıların bireylere etkilerinin gözlemlendiği sıradan insan hikâyeleri sinemamızda yavaş yavaş bir alt tür hâline geliyor. Hayata tutunamayan, savrulan ve savruldukça kendi benliğinden daha da uzaklaşarak akli yanını kaybeden insanların yaşamlarını anlatan benzer filmlerde koyu bir varoluşçuluğun egemen olduğunu görüyoruz. Modern hayatın çıkmazlarından beslenen bu tür filmlerin aynı zamanda kendi klişelerini ürettiğini de gözlemlemek mümkün. Anne ya da babayla sorunlu bir ilişki, insanlarla bir türlü iletişime geçememe hâli, varoluşun ve iktidarın yitikliği ve günlük rutin bozulduğunda akli dengenin de yitirilmesi… Gişe Memuru da bu açıdan bakıldığında, farkında olmadan belki de, Türk sinemasında artık kanıksanan bir yönelimin peşinden gidiyor ve bu yönelime ait filmlerin ürettiği klişeleri tekrarlıyor.

Barış Saydam
bar_saydam@hotmail.com

PAYLAŞ
Önceki makaleLoverboy
Sonraki makaleFernando Meirelles Onassis’in Hayatını Anlatacak
1983, İstanbul doğumlu. 2006 yılında Marmara Üniversitesi İletişim Fakültesi’nden mezun olduktan sonra Altyazı dergisinde sinema eleştirileri yazmaya başladı. 2008’de Avrupa Sineması isimli web sitesini kurdu. 2011 yılında Hayal Perdesi dergisinde web sitesi editörlüğüne başladı ve derginin yayın kurulunda görev aldı. TÜRVAK bünyesinde çıkartılan Cine Belge isimli derginin yazı işleri müdürlüğünü yaptı. 2012’den beri Sinematek Derneği’nde Film Analizi dersi veriyor. 2013 yılından beri Türk Sineması Araştırmaları (TSA) projesinde koordinatör yardımcılığı ve içerik editörü olarak görev yapıyor. Ayrıca Giovanni Scognamillo’nun Gözüyle Yeşilçam(2011), Sinemada Tarih Yazımı (2015), Erol Ağakay: Yeşilçam’a Adanmış Bir Hayat (2015), Oyuncu, Yönetmen, Senarist, Yapımcı Yılmaz Güney (2015) ve Karanlıkta Işığı Yakalamak: Ahmet Uluçay Derlemesi (2016) isimli kitapları da bulunuyor. Başta Jean-Luc Godard olmak üzere Fransız Yeni Dalgası'nı, pek çok farklı sanat dalını filmlerinde ustalıkla kullanabilen yönetmenleri ve eleştirilerini sanattan ödün vermeden yapabilen filmleri seviyor. Istvan Szabo'nun sinemacılar dünyayı değiştiremez sözüne katılıyor; ama sinemanın insanı değiştirebileceğine inanıyor.

YORUM YOK

BİR CEVAP BIRAK